გეძღვნება მხოლოდ შენ
ბნელი სიბნელეა. საშინელი სიშავე. და უცებ სადღაც შორს ამოტივტივდება თვალები, თვალები რომლებიც მე საშინლად მონწონს და მიყვარს. მერე ჩნდება სახელი, მერე ადამიანი, მერე ფრაზები. მერე აღმოჩენები, მერე დასკვნები. გაუთვებელი ლაქლაქი ათას სისულელეზე და ისევ ის მზიანი თვალები, რომლებიც არაფერს არ ამბობენ და დუმილში არიან ჩაძირულები. მერე ხვდები, რომ შენ ძლიან მოგწონს ეს გაუთვებელი ლაქლაქი, მას კი ძლიან წყინს როცა ამას აღნიშნავ, მაგრამ წყენა მხოლოდ თვალებში რჩება, ის ისევ ბევრ ლაპარაკობს, ძალიან ბევრს. სადღაც შორს კი მზე ამოდის ვარდისფერი ციდან, იქიდან სადაც ცისარტყელები და მზიანი წვიმის თავშესაფარია.
Like this:
6 bloggers like this post.
როგორ ამოვთქვა… როგორ ამოგთქვა შენ, ჩემში მყოფი… <3 ბედნიერი ვარ… იმიტომ რომ მიყვარხარ.
ან იმიტომ მიყვარხარ, რომ ბედნირი ვარ…
ან საერთოდ რა მნიშვნელობა აქვს…
მთავარია, რომ მიყვარხარ და ბედნიერ ვარ!!! <3
salolas - November 16, 2011 at 23:57 |
[...] ეს ”გეძღვენა მხოლოდ შენ!” : ) Like this:LikeBe the first to like this [...]
მზიანი პოსტი, მერე რა რომ თოვს… « Salolas's Blog -‘๑’ - November 27, 2011 at 19:32 |